Voetbalweekendjes weg

Prachtige momenten heb ik door te voetballen mee mogen maken: Talloze malen de slappe lach in de kleedkamer met zijn spreekwoordelijke humor gehad, doelpunten gemaakt en kampioenschappen mogen vieren (voor mijn Redichem-tijd), tegen jeugdteams van profclubs mogen ballen, drinkgelag in de kantine tijdens de befaamde derde helften en voetbalweekendjes weg.

En over die voetbalweekendjes weg kan ik veel vertellen, want tijdens zo`n weekendje komt de ware aard van de man in groepsverband naar boven. De heerlijke meegemaakte ervaringen doen het op verjaardagfeestjes altijd goed waar het even stil valt, maar leiden ook tot geheimen die je nooit meer uitspreekt.

De mooiste weekendjes zijn degene waarin je alles mag, maar niets hoeft te doen. Geen fanatieke trainer mee die een oefenduel heeft georganiseerd en je de volgende ochtend met je kater lekker laat fierljeppen (echt meegemaakt!) in Friesland en haar ijskoude sloten. Nee, de hele dag toepen om geld, tot 12:00 uur pikzwarte sterke koffie drinken, daarna aan het bier en vette borrelhappen, rond 17:00 uur in de dichtstbijzijnde plaats eten en daarna de kroeg en discotheek in tot ochtendgloren.

Een naamgenoot van mij word door de DJ om 00:00 uur gefeliciteerd vanwege zijn verjaardag en je elftal reageert kordaat daarop door je op de schouders te nemen en de hele tent door te sleuren, een hoofd dat kaalgeschoren word vanwege een grote mond, hoofdsteunen uit de busjes meenemen die je naar het vakantiepark s`nachts terugbrengen, met verkeerde jassen thuiskomen, door de rosse buurt van een stad rijden in busjes en je blote kont laten zien. En zo kan ik nog wel even doorgaan…

De meest treffende waarheid over voetbalweekendjes weg hoorde ik ooit van een toenmalig teamgenoot: "Met mijn vriendin op vakantie gaan is leuk, maar voetbalweekendjes weg zijn goud, maar dat zeg ik natuurlijk niet tegen haar."