Het is 6 december; het “Dag Sinterklaasje” galmt nog na en Mariah Carey werkt me alweer op m’n zenuwen. Het is inherent aan de decembermaand, waarin Sinterklaas en Kerst elkaar in een rap tempo opvolgen. Nog misselijk van de pepernoten en chocoladeletters, kijk ik stiekem alweer reikhalzend uit naar de vette oliebollen en appelbeignets.

Het startschot van “It’s beginning to look a lot like Christmas” betekent eveneens dat de winterstop weer in aantocht is; voor menig naar adem happende voetballer de gelegenheid bij uitstek om de accu weer even op te laden.

De decembermaand leent zich er uitstekend voor om de balans op te maken. De één draait lekker mee, de ander dendert ergens in de onderste regionen en zal alle zeilen moeten bijzetten om het tij in de tweede seizoenshelft te keren (de clichés vliegen er weer fantastisch uit). Sommige coaches zijn nog altijd op zoek naar hun ‘ideale elf’, want wat is nou de perfecte mix? Wat dat betreft vind ik het Leicester City van vorig seizoen het ideale voorbeeld, waar een dienende speler als N’Golo Kanté zijn medespelers Jamie Vardy en Riyad Mahrez in de gelegenheid bracht om uit te blinken. Een combinatie van karakter, talent en… voetbalgogme.

Het was vorig jaar zomer toen het begrip mij sinds lange tijd weer ten gehore kwam. Toenmalig bondscoach Guus Hiddink brabbelde na een opeenstapeling van decepties volop over een gebrek aan gogme in de Nederlandse defensie. Interessantdoenerij, dacht ik. Maar het bewijsmateriaal ligt voor het oprapen. Speler als Franceso Totti, Andrea Pirlo en Wesley Sneijder hebben het; het kleine stukje “wijsheid”, “slimheid”, “spelinzicht” en het weten waar je moet staan. Week in, week uit maken zij het verschil. Hetzelfde geldt voor Hakem Ziyech, die elk team aantoonbaar beter laat voetballen. Een ieder zal het met me eens zijn, het Ajax vóór Ziyech staat in schril contrast met het Ajax van nu.

Dus… zonder een Hakem Ziyech in je elftal ziet de tweede seizoenshelft er op voorhand al niet al te rooskleurig uit? Natuurlijk niet. Om met een Cruijffiaanse uitspraak te eindigen: “Voetbal is een spel van fouten. Wie de meeste maakt, verliest. Wie er de minste maakt, wint. Zo simpel is het”. Volgens mij komen we met deze uitspraak de kerst wel door.