Het einde van het seizoen is nu daar. Tijd voor andere dingen die erbij ingeschoten zijn omdat je twee keer per week in de avond trainen moest en op zaterdag deze opgedane trainingservaring in de praktijk probeerde te brengen. Misschien merkte je tijdens het seizoen dat je lichaam zich steeds beter ontwikkelde en dat je conditie door al die uren van trainen met paardensprongen vooruit ging.

Tevreden kijk je wellicht terug op je seizoen: Glorie in de vorm een kampioenschap, een topscoordertitel of heb je heel vaak de heilige '0' kunnen houden. Tijd voor ontspanning voor nu dus, maar ondertussen kijk je toch weer stiekem uit naar het aankomende seizoen. Je bent immers competitief ingesteld, je wil vorderingen maken en je prestaties verbeteren.

Om die prestaties te verbeteren zul je toch discipline moeten hebben tijdens je zomerstop. Op vakantie gaan en daarbij uitslapen en chillen, veel gamen of op het terras hangen … desastreus voor je lichaam! Je wil in vorm blijven en zult dus ongeveer twee keer per week een aantal kilometers moeten gaan hardlopen of misschien ga je hiervoor de sportschool in.

Die fanatiekelingen hebben ik altijd kunnen waarderen, de mensen die er alles of veel voor overhebben om beter te worden. Zelf was ik een typische Theo Janssen qua voorbereiding. Mezelf maar weer oppeppen om in de avond de schoenen aan te trekken en kilometers te maken met hardlopen, sprintjes trekken etc. Als in een helikopterview zag ik dan mezelf weer hopeloos mijn best doen waarvan bij voorbaat als vaststond: zinloos. Als in een nieuw schriftje heel netjes schrijven op de eerste bladzijde, om vervolgens daarna te gaan kliederen. De intentie was er wel, de motivatie niet.

Een buiging van mijn kant aan alle fanatiekelingen die deze zomer er tegenaan gaan, hulde en succes!