Afgelopen week zag ik een geweldige reportage voorbij komen. In Duitsland hadden ze een concept bedacht om fanatieke clubsupporters de kans te geven om van club te ruilen met daaraan vastzittend een bonus van 200.000 euro. Onder het motto "spelers transfereren voor miljoenen van club, waarom een supporter niet?" kregen zij deze aanbieding.

De fanatiekste supporters van Borussia Monchengladbach, Borussia Dortmund en Bayern Munchen kregen zo'n voorstel. Alle drie kwamen zij zwaar in ornaat verkleed met sjaals, pet en jas van hun club naar de afspraak toe. Na het horen van het voorstel waren deze drie supporters unaniem in hun beslissing: allen schoven ze dit voorstel direct van tafel. De hele aanbieding was in scene gezet, een grap met verborgen camera’s.

Met een zucht van verlichting hoorde ik toch hun beslissing aan. Een clubsupporter zijn, geloof me mensen, het is geen pretje. Je doet het ook niet voor de lol, je gaat die verbintenis zonder contract aan en toch zit je er je hele leven aan vast. En of je nou voor Ajax, Vitesse, VVV Venlo of FC Emmen bent, het komt allemaal aan op dezelfde essentie. Elke dag ben je ermee bezig: je praat , leest, denkt, of hoort erover. In mijn geval ook nog eens: droomt erover. Ook het verdedigen van je club valt hier zeker onder.

Mensen die niets met voetbal hebben, roepen ook altijd een van deze twee dingen: "Als ze de bal hebben, dan trappen ze hem weer weg" of "het is maar een spelletje".

"Het is maar een spelletje"… Wat kan ik gruwelen van deze uitspraak. O ja, daarom heb ik hartkloppingen tijdens een wedstrijd, spendeer ik veel geld en tijd (en ruzie met mijn vrouw) in dit "spelletje". Opdat de loyaliteit van de clubsupporter nimmer ten gronde zal gaan!