Senioren 4

VIERDE HEEFT GEEN HULP VAN PARA’S NODIG BIJ MATCH TEGEN DUNO VETERANEN

Zaterdag 16 september, na een wat mislukte dropping op de Edese Hei nog net kunnen genieten van leden van Keep Them Rolling, die met een indrukwekkende parade een aantal veteranen vanaf de Telefoonweg via Heelsum naar Oosterbeek brengen. Goede zaak en veel publiek langs de route.

Op het sportpark is het al wat rustiger; de meeste partijtjes zijn gespeeld en ik loop bij een wat druilerig weer naar het middelste veld 4, waar Redichem 4 moet proberen Duno 4 veteranen 1 van het lijf te houden. Redichem is aan het intrappen; Brian probeert met een uittrap de middellijn te halen en vanuit het midden wordt de bal direct teruggeknald, waarbij ik bijna het slachtoffer wordt. Brian toch maar een goede match gewenst.

Rini heeft met aardig wat moeite het team kunnen samenstellen en met wat hulp van gastspelers moet het wel lukken, denken de coaches. Willem Smink en Richard (veteranen), Tom Hageman, Niels Stunnenberg en Wesley Woudenberg (A-spelers) en Bram Riksen met de gebroeders Capel (zonen van bekende Evert) maakten het team compleet.

Han fluit keurig op tijd de wedstrijd aan de gang en het is het wat jonger ogende vierde dat aanvallend start en probeert het spel naar zich toe te trekken. Dat lukt aardig en al snel scoren de geel-zwarten, maar het doelpunt van Niels wordt afgekeurd wegens buitenspel of zo. Dat geeft de toeschouwers moed. Jammer dat de vlaggenist van de gasten iets aan zijn arm schijnt te mankeren, of de vlag is gevuld met helium en is moeilijk laag te houden. Ook een tweede doelpunt wordt afgekeurd wegens buitenspel! Toch is het Tom die het eerste doelpuntje weet te scoren (1-0). Direct gaat Duno in de aanval maar Brian redt uitstekend!

Er ontstaat een wat merkwaardig voetbal waarbij Appie damesvoetbal speelt volgens ‘langs de lijn’ en Jordy een redelijke kans niet afmaakt. Duno speelt laconiek en het lijkt alsof zij hun kansjes afwachten. Ons vierde speelt wel constant op de andere helft maar Duno probeert met tik-tak-spel hun gram te halen. Dat senioren-spel maakt het vierde niet te bang om te voetballen en er wordt wat kort op de tegenstander gespeeld. Brian glundert en zijn prima actie op een loeihard schot roept eigenlijk om een fotograaf, maar die is nergens te bekennen.

Dit bezoekende team valt wat tegen! Er zit veel techniek in, maar hun houding is wat slapjes, berustend, of is het slimheid en proberen ze zo onze jonkies zand in de ogen te strooien? Hoe dan ook, we blijven wat sterker en er wordt redelijk gesjot, maar het duurt ongeveer zeven minuten als Tom een prima doelpuntje scoort; 2-0 dus!. Ons mix-elftal blijft lekker spelen en in de 30ste minuut wordt over links een aanval niet aangepakt en Appie (bijnaam!) scoort de 3-0! Dat geeft de burger moed! Ondanks de verwoede pogingen van de vlaggenist van Duno komen we steeds vaker met goede kansen voor het Duno-doel. Een prima schot van ene Capel verdient beter en in de 43ste minuut slalomt het vierde door de laatste verdedigers en in twee pogingen wordt de keeper gepasseerd, 4-0 dus!

Han stuurt ons naar de koffie en in de kantine zien we Wout zich voorbereiden voor de afscheidsmatch van Henk Almenkerk, die het voetbal voor gezien houdt en zich op andere wijze voor de club zal inzetten! Is hem bij zijn Redichem wel toevertrouwd!

De tweede helft begint met een behoorlijke regenbui; Rini en Rene zien hun elftal net als in de eerste helft goed van start gaan, maar er zit wat minder pit in ons vierde; met 4-0 voorstaan sluipt het gemak in hun speelwijze. Duno denkt daar gebruik van te kunnen maken, maar wederom een prima redding van Brian voorkomt een Duno-doelpunt. Jordi brengt een nieuwe dimensie in het voetbal: wie kan de meeste tegenstanders omkegelen?

Een cornerbal gaat op vreemde wijze ineens in het Duno-doel: 5-0! Duno gaat wat feller spelen en er worden handige overtredingen begaan, gelukkig zonder gekke blessures. Ons vierde koestert hun voorstand en wil er best nog eentje scoren! De helden van de Duno worden toch wat vermoeid zo te zien en hun verdediging geeft het al vroeg op als R-4 aanvalt. Dat geeft kansen. Het spel speelt zich voornamelijk op de Duno-helft af; Smienk krijgt een intik-kansje maar zijn zoon ziet hem jammerlijk missen! Even later is het Jordy die met een heel goed afstandsschot de keeper geen kans geeft en Han kan in de 28e minuut de zesde Redichem-treffer noteren! Het wordt 7-0 als Niels weet te scoren en het feestje wordt nog leuker als Wesley doel treft en 8-0 maakt. Wat een score en dat met leuk en redelijk partijtje met een wat tegenvallende tegenstander. Als we teruglopen langs de kleedkamer vermeld ik nog even ter herinnering: dit was de eerste match in vier jaar dat Brian de nul hield! Ook een reden voor een feestje net als deze overwinning!

Zal me benieuwen wat ik de volgende keer kan vermelden! Dit zag er best goed uit en geeft hoop voor de toekomst! Vermeld moet wel worden dat dit een incompleet vierde was met een aantal gastspelers. De smaak van de overwinning hebben ze misschien wel te pakken.

VIERDE STROOPT MOUWEN OP: MONSTERZEGE OP DUNO-VETERANEN

Het is pure nostalgie als ik onlangs terugdenk aan de historische tijden van het roemruchte vierde van Redichem. Wie herinnert zich niet het vriendenelftal dat elke zaterdag tot vermaak van de vele supporters het spelletje met veel overgave speelde? Daar was bijvoorbeeld Flipse als goalie. Die kon alleen al vanwege zijn lengte vooral hoge ballen gemakkelijk tegenhouden. Of hij ook zo goed was bij lagere ballen weet ik niet meer. Ver uittrappen kon hij ook. Maar eigenlijk was hij meer vermaard om zijn opmerkingen op de leiding. Menig scheidsrechter werd compleet gek van zijn op- en aanmerkingen.

En wat dacht u van bijvoorbeeld Follie, die vaak wat schamper werd bekeken door de tegenstanders als hij het veld inkwam. Dat had met zijn formaat te maken. Maar als hij een paar dribbels had uitgevoerd en een paar tegenstanders had gepasseerd, verbleekten zij wel wat. En vooral als hij met een snoeihard schot de krullen van keepers hoofd had geschoten en weer een doelpuntje had gescoord, waren zij het lachen wel verleerd!

En wie herinnert zich niet Hermen, de zeer slanke en lange buitenspeler? Die kon rennen, zijn opponent zag hem alleen maar voorbijkomen en zijn voorzetjes waren ook prima!  Wat dacht u van Rini, de verdediger die achterin ging spelen, want dan kwam de bal vanzelf zijn kant op! Had de gewoonte om vanachter de tegenstander op te duiken en zo onverwacht de bal te veroveren. Robuuste verdediger, noemde men dat destijds. Was echter meer vermaard vanwege de terugspeelballen, die weleens zo’n snelheid meekregen dat er voor de keeper niets aan te houden was.

Daar speelde Herman, vermaard om zijn sigaret die hij eigenlijk liever niet uitmaakte als het fluitje ging. Die kon ook best sjotten. Het biertje na de match ging er ook goed in, maar dat was misschien wel de grootste kracht van dit team: samen met plezier sjotten, met elkaar het beste er van maken en dan: biertje! Het zal er best wel eens wat laat door zijn geworden.

Ik zie ze nog op het veld: de gebroeders Capel, stevig gebouwd en rotsen in de branding van het vierde. Ook goed voor een paar vaste supporters, waarvan moeder Capel wel het felste was. Wel eens gehoord van Erik? Vaak als spits goed voor een twintigtal doelpunten, net als die onnavolgbare Follie. Erik was voor de verdediging een lastige speler, bleef drammen op die bal en daar had men ook toen een hekel aan! Veroverde diverse penalty’s en heeft zelfs eenmaal vanaf eigen helft gescoord. Zie het nog voor me: keeper iets te ver voor het doel en als ik hem daarop attent maakt, waagt hij vanaf eigen helft een poging. De keeper ziet de bal hoog aankomen, loop snel achteruit en plukt op de lijn de knikker uit de lucht. Maar het heeft hem te veel moeite gekost en valt hij toch achterover in het doel!

Han (van den Born) was ook zo’n vaste speler van deze vriendengroep. Speelde best voetbal en heeft dan ook in eerste elftallen zijn kunsten vertoond. Altijd goed voor een geintje. Vaste supporters bracht ook steevast Casper mee. Altijd ouders langs de lijn en goede kracht in het veld. Heeft het ook nog wat verder gebracht en in het eerste gespeeld.

Het was dit team dat er voor zorgde dat de verslagen van BeKijker door velen als eerste werden gelezen in het clubblad. Er gebeurde altijd wel wat, zoals die befaamde sponsorloop waar ik als deelnemer dit vierde aardig bij de veter had door onverwacht zo’n 25 rondjes te lopen. Of dat busje dat ik aan liet rukken omdat de heren het achterste veld toch wel erg ver lopen vonden. Hun prestaties zouden beter worden als er vervoer van en naar het veld was. Is maar één keer gebeurd want er werd toch nog vet verloren, maar de pret was er niet minder om.

En zo kan misschien als ik er langer over nadenk, nog meer namen noemen van dit team. Waarom ik dit schrijf? Ik heb vernomen dat er bij de indeling van de nieuwe teams door het gros van het A2 is gevraagd om als geheel één team te blijven om gezellig als een vriendenteam mee te doen aan de competitie, met als doel: lekker recreatief voetballen, samen voor elkaar opkomen in het veld, een redelijk resultaat neerzetten. Geen gezeur maar sjotten!

Meedoen aan de competitie niet om per se kampioen te worden - daarvoor lijkt de indeling met ook wat te zwaar - maar wel om het te vertikken om als laatste in de competitie te eindigen. En dat was precies wat destijds speelde, de vriendschappen van toen bestaan nog steeds en er is regelmatig vraag naar een her-optreden van dit elftal. Het team is nog vaak zichtbaar bij feestavonden of activiteiten bij Redichem. Het mooiste voorbeeld is terug te vinden in de samenwerking van Han van den Born met Erik en Rini van Ernst. Zij zijn gezamenlijk de sponsoren van de Redichem-jeugd.

En zo vraag ik mij af hoe dit stel het gaat doen in de competitie. De grote grap is dat Rini (met zijn verleden in het roemruchte vierde) al een paar jaar leider is van dit stel kornuiten. Ik zal proberen er getuige van te zijn, maar Redichem, let op:

HET GAAT WEER SPOKEN OP HET VELD: HET ROEMRUCHTE VIERDE IS BACK!