hoofdsponsorsjeugd20162017

“We moeten nu alles winnen!” was Annet haar eerste app-reactie na het zien van de poule van dertien ploegen in januari. De meiden waren vastbesloten om kampioen te willen worden. Na een eerste wedstrijd gelijk te spelen volgde zaterdag de negende overwinning op rij. Even later bleek dat Woezik met 1-0 verloor en we opeens maandag thuis al kampioen konden worden tegen OSC. Vijf jaar geleden was juist OSC de eerste tegenstander in de competitie waartegen dit eerste Redichem team speelde. Noa, Laura, Anne, Sofie, Esmee, Eva, Floor en Anna speelden toen ook bij dat eerste team.

Op zondag al stonden ze bij mij thuis te popelen om die wedstrijden te spelen. De ene met spanning, de ander vastbesloten. Op maandag nam de spanning enorm toe, werd aan niet anders meer gedacht en ’s avonds werd plichtmatig een halve aardappel en wat bloemkool naar binnen gewerkt. Zo ongeveer zal het vast ook bij anderen zijn gegaan. Op naar Redichem om te voetballen. We spraken af om vanaf het begin fel te spelen, geen tijd te hebben om zenuwachtig te zijn en de tegenstander te verrassen en snel te scoren.

De tegenstander kon ook nog kampioen worden en ging eveneens fel van start. Veel ballen gingen eerst naar de snelle rechtsvoor van OSC. Esther moest alle zeilen bijzetten op linksachter, maar deed dat uitstekend. Na een minuut of tien kregen de meiden meer vat op de wedstrijd en de eerste kans kwam voor Laura die verrassend vanaf links door de midden iedereen er uit liep maar op de keeper schoot. Halverwege de eerste helft liep Laura op snelheid de tegenstander er uit en opende de score; 1-0. We kregen meer kansen. Eva haar poging ging net voorlangs en Anna haar schot van buiten de zestien ging over. Nog een keer ging Sofie er mooi langs maar de bal kon nog net verwerkt worden door de verdediging.

Na wat complimenten en aanwijzingen in de rust gingen de Redichem meiden weer fel van start. We kregen kansen. Na een kwartier was het een diepe bal van Eva op Laura die meegenomen werd en binnengeschoten; 2-0. Redichem kreeg nog enkele kansen via goede acties van Eva maar de keepster redde. Tien minuten voor tijd viel de 2-1.

Noa keepte een uitstekende wedstrijd maar kon die goal niet voorkomen. OSC gaf niet op en het werd een wedstrijd waarin vooral hard gewerkt werd. Het middenveld ging voor elke meter; Anne centraal als stofzuiger en aanjager, Esmee, Renate en Anna gingen aan de zijkanten alle zeilen bijzetten. Myrthe lukte het ook voetballend eruit te komen. Achterin was Lisanne een schaduw van de spits die daar waarschijnlijk wanhopig van werd en ook op een sportieve wijze helemaal de wedstrijd uit werd gespeeld. Floor en Esther zijn de rust zelve en alles gingen op tijd wegwerken. Annet liet op linksachter aan het publiek zien dat ze ongelooflijk snel is en evenals Esther de rechtsbuiten kon houden. Tenslotte deed Yara het bijzonder goed tegen een lange snelle linksbuiten. Eenmaal mocht zijn inkoppen maar redde Myrthe bij de eerste paal.

Vijf minuten voor tijd was er nog een schot vanaf dertig meter op de lat die in de rebound over werd gekopt. Na 92 minuten floot scheidsrechter Henk voor het eindsignaal. Kampioen! Dat voelt toch zo bijzonder.